"waqaa larobbukumud u'nii astajib lakum"
dua'nii - doaku.
Ya.
Memang.
memang Dia pernah berjanji.
kau minta, Aku bagi.
Minta "aku punyai harta tak susut sampai ke mati."
Minta "aku punyai rupa kekal cantik sampai ke tua."
Minta "aku punyai kereta lebih banyak dari jiran aku punya."
Minta "aku punyai laki-laki sekacak Yusuf rupa."
Minta "aku punyai anak baik-baik belaka."
cuma minta.
apa-apa sahaja.
namun,
tak semestinya kau minta
Dia kurnia sekelip mata
apa kau ingat ini magik ke apa?
silap.
inilah manusia.
pantang minta tak dikurnia terus maki serta-merta.
apa tak ada cara lain ke kau nak protes selain maki-hamun membabi buta?
kau sedarkan
dengan Dia kau berkata-kata.
tapi.
atas "waqaa larobbukumud u'nii" itu tadi,
kau tetap pegang teguh "astajib lakum" tanpa fikir hukum.
hukumnya;
samaada ia WAJIB
samaada ia SUNAT
samaada ia HARUS
samaada ia MAKRUH
mahupun HARAM
kau humban ke jamban
kemudian kau flushkan.
benda betul.
kau minta dengan Dia bagai nak rak
tapi bila Dia minta apa yang Dia nak
kau lalaikan ia macam Dia tak berhak.
*****diam fikir*****
aku tak kata aku tak pura-pura
sumpah.
aku pun sama sahaja
lumrah.
manusia ni alpa.
pelupa.
kena sentiasa diulang supaya tak leka.
jadi.
aku ulang
dan ulang
dan ulang.
sampai leka aku hilang
walaupun cuma sebentar.
kalau masih
leka tu tak hilang
apa susah
aku ulang
dan ulang
sampai otak dan hati aku pegang.
bahawa,
bila Dia janji; minta - Aku bagi.
aku pun harus janji bila dapat apa yang aku minta,
aku pon wajib bagi.
Translasi ayat:
“Dan Tuhanmu berfirman: “Berdoalah kepada-Ku, nescaya akan Kuperkenankan bagimu.” (QS. 40 : 60).
26062012:0000
Subscribe to:
Post Comments (Atom)






0 ngomel:
Post a Comment